Соработка со академските заедници за развивање научно разбирање
Објавуваме три нови откритија во математиката, компјутерските науки и физиката, поврзани со хармониската анализа, теоријата на сложеност и квантната теорија на поле.
Нашиот процес на објавување продолжува да се развива врз основа на повратните информации од соодветните академски заедници. Според нас, овие ракописи најдобро е да се гледаат како еден вид необработени истражувачки податоци. За овие необработени истражувачки податоци да ги претвориме во научно разбирање, при ова објавување испробуваме нов пристап. Контактиравме надворешни експерти и ги замоливме да ги водат напорите, организирајќи групи за разбирање на новите резултати. Тие препорачаа три различни стратегии за објавување:
За резултатот од математиката, да се објави она што го создаде ВИ, а истражувачите слободно да ги организираат сопствените напори за негово објаснување.
За резултатот од компјутерските науки, да се формира надворешна група соработници што ќе го објасни резултатот, а материјалот создаден од ВИ да биде јавно достапен за секој да може да го испита и надгради.
За резултатот од физиката, да се формира надворешна група соработници и нејзе да ѝ се препушти одлуката за објавување на материјалите.
Сè уште не знаеме кој од овие три пристапи ќе биде најкорисен и добредојдени се повратни информации за тоа што функционира и што можеме да подобриме.
Надворешните соработки ќе се водат според четири начела:
Транспарентност. Отворено го објавуваме постоењето на нашите соработки. Од учесниците нема да се бара да потпишуваат договори за доверливост и ќе можат слободно да разговараат за работата, да споделуваат меѓурезултати и да ги објавуваат своите заклучоци.
Без присвојување академски заслуги. Не бараме академски заслуги за откритијата направени од нашите интерни модели. Поканата до истражувач да помогне во водењето на соработката исто така не подразбира дека тој или неговата работна група го направиле првичното откритие.
Признание. Оваа група треба да добие признание за разбирањето до кое ќе дојде, текстовите што ќе ги напише и другите материјали што ќе ги креира. Групата ќе помогне и соодветно да се признаат придонесите на истражувачите, техниките и идеите врз кои се потпира трудот.
Независност. Учеството е доброволно и неплатено. Членовите на работната група учествуваат независно и нивните заклучоци се нивни сопствени. Тие не зборуваат во име на OpenAI, а OpenAI не зборува во нивно име.
На соработничките групи ќе им ги предадеме материјалите и артефактите поврзани со овие резултати. Во соработката за компјутерски науки, групата одлучи веднаш да ги објави доказот на природен јазик и формализацијата во Lean, па ги објавуваме директно во нашиот репозиториум на GitHub. Во соработката за физика, групата одлучи да го одложи објавувањето на артефактите создадени од ВИ и наместо тоа самата да подготви текст што ќе ги изложи резултатите.
Сите овие пристапи имаат предности и недостатоци. Од една страна, соработките им овозможуваат на експертите да го поттикнат разјаснувањето на резултатите и нивното ставање во контекст во пошироката академска заедница. Од друга страна, изборот на првичните водители неизбежно влијае врз тоа кој прв ќе се вклучи и создава нееднаков пристап до информациите. Добредојдени се повратни информации за тоа како да го прошириме учеството и да го направиме овој процес покорисен.
Резултатот од математиката се однесува на хармониската анализа. Во 1991 година, Соге ја предложи претпоставката за локално измазнување, која се однесува на однесувањето на брановите при нивното фокусирање. Поконкретно, претпоставката вели дека најекстремното фокусирање мора да биде краткотрајно. Степенот на фокусирање во типичен случајно избран момент е секогаш многу помал од оној што може да се јави во најнеповолниот момент. Ова е познат образец низ целата математика: она што може да се случи во најлошиот случај е поекстремно од она што се забележува по усреднувањето. Бидејќи претпоставениот феномен е толку фундаментален, тој има и далекосежни последици низ целата математичка анализа. На пример, од него произлегуваат претпоставката на Какеја и претпоставката на Штајн за рестрикција.
Во 2019 година, Гут, Ванг и Џанг(се отвора во нов прозорец) ја докажаа претпоставката за локално измазнување во две просторни димензии. Во 2025 година, Ванг и Цал(се отвора во нов прозорец) ја докажаа претпоставката на Какеја во три димензии. Нашите модели создадоа доказ за претпоставката за локално измазнување во секоја димензија, со што ги разрешуваат и претпоставката на Какеја и претпоставката на Штајн за рестрикција во сите димензии. Новиот доказ се заснова на нова помошна парцијална диференцијална равенка.
Резултатот од нашата ВИ го добивме на 18 октомври 2026 година и го формализиравме во Lean следниот ден. Потоа контактиравме експерт за да разговараме за воспоставување соработка околу овој резултат. Следејќи ја препораката на експертот, одлучивме јавно да го објавиме материјалот создаден од ВИ, применувајќи ја истата стратегија како при нашето објавување од 6 октомври 2026 година. Во нашиот јавен репозиториум на GitHub ги објавивме и текстот на природен јазик создаден од нашите модели на ВИ(се отвора во нов прозорец) и доказот во Lean(се отвора во нов прозорец).
Соработката во компјутерските науки ќе биде насочена кон разбирање и објаснување на резултат поврзан со хипотезата за експоненцијално време (ETH), долгогодишна хипотеза за пресметковната сложеност на задоволивоста на Буловите формули, проблем тесно поврзан со проблемот P наспроти NP. ETH нашироко се сметаше за точна и се користеше во стотици трудови за изведување условни резултати за пресметковната тежина во разни области, меѓу кои теоријата на графови, пресметковната биологија, базите на податоци, пресметковната геометрија и други. Изненадувачки, нашиот систем неодамна докажа дека ETH е неточна, а резултатот потоа беше проверен во Lean. Побивањето на ETH повторно ги отвора прашањата за тоа колку побрзо би можеле да се извршуваат овие задачи и може да помогне во насочувањето на потрагата по подобри алгоритми. Наоѓањето такви алгоритми и претворањето на теоретскиот напредок во практични подобрувања ќе бараат значителни дополнителни истражувања.
Овој труд ќе го проверува, а понатамошната работа ќе ја насочува група предводена од Расел Импаљацо (Универзитет на Калифорнија, Сан Диего), Рамамохан Патури (Универзитет на Калифорнија, Сан Диего) и Рајан Вилијамс (MIT). Сите тројца се експерти за дизајн на алгоритми и теорија на сложеност.
Импаљацо и Патури, заедно со Франсис Зејн, се оригиналните предлагачи на хипотезата за експоненцијално време и се автори на голем број(се отвора во нов прозорец) влијателни трудови(се отвора во нов прозорец) (се отвора во нов прозорец)трудови(се отвора во нов прозорец) на темата(се отвора во нов прозорец) во последните 30 години.
Вилијамс силно(се отвора во нов прозорец) ги побиваше (се отвора во нов прозорец)верзии(се отвора во нов прозорец) на ETH, користеле ETH за тврдост(се отвора во нов прозорец) (се отвора во нов прозорец)резултати(се отвора во нов прозорец) и поврзани алгоритми(се отвора во нов прозорец) и долни граници(се отвора во нов прозорец).
Ги прифативме барањата на групата сите необработени податоци за резултатите да бидат јавно достапни за да се олесни независната проверка од заедницата и OpenAI да се обврзе да финансира конференција за разбирање на импликациите на овој труд врз областа во целина. Групата ја повикува заедницата да помогне во организирањето отворено испитување на тврдењето за ETH и да дискутира за пошироките прашања што ги отвораат откритијата создадени со ВИ во однос на проверката, пристапот, заслугите и иднината на истражувањето.
Нашата вештачка интелигенција го пронајде своето побивање на природниот јазик за ETH на 16 октомври 2026 година, а потоа го формализиравме резултатот во Lean на 17 октомври 2026 година, што нè наведе да ја развиеме соработката опишана овде. За таа цел, објавивме и извештај за природен јазик на вештачката интелигенција,(се отвора во нов прозорец) произведен од нашите модели, и доказ за Lean(се отвора во нов прозорец) во нашиот јавен репозиториум на GitHub.
Во пресметковната сложеност има многу отворени прашања и хипотези за кои досега не се најдени докази или побивања, и покрај најголемите напори на научниците. Се надеваме дека луѓето со помош на ВИ ќе донесат ново разбирање во оваа област и ќе ги разјаснат суштинските можности и ограничувања на ефикасното пресметување.
Соработката во физиката ќе биде насочена кон разбирање и објаснување на резултат што дава математички ригорозен доказ за постоењето на одредени квантни теории на полиња со интеракции, кои содржат калибрациски полиња и фермиони во четири димензии, вклучувајќи ја квантната хромодинамика (QCD) и обединето комплетирање на Стандардниот модел на физиката на честички. Нашиот труд се надоврзува на пристапот на Балабан(се отвора во нов прозорец) во конструктивната квантна теорија на полиња. Како потпроблем, овој труд вклучува и доказ за постоењето на чистата Јанг–Милсова теорија, што е дел од милениумскиот награден проблем за квантната Јанг–Милсова теорија на Математичкиот институт „Клеј“(се отвора во нов прозорец).
Стандардниот модел ги опишува интеракциите на фундаменталните субатомски честички преку три од четирите фундаментални сили, со исклучок на гравитацијата. Доказот за постоење се однесува на наједноставната теорија на големо обединување што ги вклучува калибрациските полиња и фермионите на Стандардниот модел (бидејќи самиот Стандарден модел не може да се екстраполира на произволно мали растојанија). QCD ги опишува интеракциите на честички како кварковите и глуоните преку силната сила. Чистата Јанг–Милсова теорија ги опишува само меѓусебните интеракции на глуоните, носителите на силата, а не и на материјата, како што се кварковите.
Дејвид Грос ќе предводи група во која ќе бидат Мајкл Даглас, Артур Џафи, Игор Клебанов и Никита Некрасов, а која ќе ја насочува оваа работа.
Работата на Грос од 1973 година за асимптотската слобода во теориите на Јанг–Милс помогна QCD да се воспостави како теорија на силните интеракции и му донесе дел од Нобеловата награда за физика за 2004 година(се отвора во нов прозорец). Асимптотската слобода е и клучниот механизам врз кој се темели постоењето на овие теории како математички ригорозно дефинирани објекти.
Џафи, заедно со Витен, го формулираше милениумскиот награден проблем за квантната теорија на Јанг–Милс(се отвора во нов прозорец), ја осмисли и идејата за милениумските наградни проблеми и беше соосновач на Математичкиот институт „Клеј“.
Даглас веќе 20 години активно ја следи работата на овој проблем: во 2004 година извести за состојбата на истражувањата(се отвора во нов прозорец), а на почетокот на оваа година објави сеопфатен преглед на дотогашниот напредок(се отвора во нов прозорец).
Клебанов беше меѓу пионерите во примената на дуалноста меѓу калибрациските теории и теоријата на струни во контекст на конфајнментот, важно својство на QCD, а сега ја предводи соработката на Сајмонс за конфајнмент и струни во QCD(се отвора во нов прозорец),
Некрасов даде револуционерен придонес кон егзактните методи за обопштувања на теоријата на Јанг–Милс и ја доби наградата „Дени Хајнеман“ за математичка физика во 2023 година.
Групата бара целата комуникација со кој било нејзин член во врска со овој потфат да се упатува на следнава адреса за е-пошта: YANGMILLS4D@gmail.com.
На 9 септември 2026 година, нашите модели создадоа доказ на природен јазик за постоењето на теоријата на Јанг–Милс, а потоа, на 18 септември 2026 година, создадоа и доказ за QCD. Поради обемот и сложеноста на трудот, го одложивме објавувањето до завршувањето на формализацијата во Lean. Формализацијата на доказот за постоењето на теоријата на Јанг–Милс ја завршивме на 16 октомври 2026 година, што нè поттикна да ја воспоставиме соработката опишана овде.
Се надеваме дека овие резултати го означуваат почетокот на преминот во кој квантната теорија на поле, најважната рамка во современата теоретска физика, станува математички ригорозна област. Со задоволство обезбедуваме ресурси за напредок кон таа цел под водство на академската заедница.
Посветени сме на поддршката на пошироките напори за разбирање и надградување на овие резултати. Овие соработки ја надополнуваат нашата неодамна најавена донација од 5 милиони долари(се отвора во нов прозорец) за нова иницијатива на Фондацијата „Сајмонс“. Со овие средства ќе управува и ќе ги доделува Фондацијата „Сајмонс“. Тие ќе поддржат работилници, конференции и посебни програми што ќе им помогнат на истражувачите да ги разберат и надградат резултатите создадени со ВИ. Посветени сме на обезбедувањето финансиски средства за истражувачите самостојно да ги испитаат, објаснат и надградат горенаведените резултати.
И понатаму очекуваме повратни информации за најдобриот начин да ги објавуваме резултатите и да соработуваме со научниците за да ги забрзаме откритијата.
