ਏਆਈ ਅਤੇ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤੀਆਂ ਚਰਚਾਵਾਂ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਸਵਾਲ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ: ਏਆਈ ਕਿਹੜੇ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਇਹ ਅਹਿਮ ਸਵਾਲ ਹੈ, ਪਰ ਕਾਮਿਆਂ ’ਤੇ ਪੈਣ ਵਾਲੇ ਅਸਰ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਾਉਣ ਲਈ ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ. ਕੋਈ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਕਿਸੇ ਪੇਸ਼ੇ ਦੇ ਕਈ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਬਿਨਾਂ ਉਸ ਪੇਸ਼ੇ ਨੂੰ ਹੀ ਖ਼ਤਮ ਕੀਤੇ. ਇਸ ਦੇ ਕਈ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਇਨਸਾਨਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਰਹਿ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਗਾਹਕ ਇਨਸਾਨ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਜਵਾਬਦੇਹੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਕੰਮ ਲਈ ਸਰੀਰਕ ਮੌਜੂਦਗੀ ਅਤੇ ਸੂਝ-ਬੂਝ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਜਾਂ ਲਾਗਤ ਘਟਣ ਨਾਲ ਮੰਗ ਇੰਨੀ ਵਧ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿ ਏਆਈ ਨਾਲ ਕਾਮਿਆਂ ਦੀ ਉਤਪਾਦਕਤਾ ਵਧਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਘਟਣ ਦੀ ਥਾਂ ਵਧੇ.
OpenAI ਦਾ ਏਆਈ ਨਾਲ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਬਾਰੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਢਾਂਚਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦਾ ਨਵਾਂ ਤਰੀਕਾ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਕੰਮ ’ਤੇ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਦੇ ਸੰਭਾਵੀ ਅਸਰ ਨੂੰ ਨੌਕਰੀਆਂ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਮੰਨਣ ਦੀ ਥਾਂ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ:
ਕੀ ਏਆਈ ਕਿਸੇ ਪੇਸ਼ੇ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਅਹਿਮ ਹਿੱਸਾ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਕੀ ਕੰਮ ਕਰਨ, ਉਸ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਜਾਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਇਨਸਾਨ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਅਜੇ ਵੀ ਕੇਂਦਰੀ ਹੈ?
ਜੇ ਏਆਈ ਸੇਵਾ ਦੀ ਲਾਗਤ ਘਟਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੀ ਮੰਗ ਇੰਨੀ ਵਧੇਗੀ ਕਿ ਵਧੀ ਹੋਈ ਉਤਪਾਦਕਤਾ ਦਾ ਪੂਰਾ ਲਾਭ ਲਿਆ ਜਾ ਸਕੇ?
ਅਮਰੀਕਾ ਦੀਆਂ ਲਗਭਗ 14.8 ਕਰੋੜ ਨੌਕਰੀਆਂ ਵਾਲੇ 921 ਪੇਸ਼ਿਆਂ ’ਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਇਹ ਢਾਂਚਾ ਕਿਰਤ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਦੀ ਵਧੇਰੇ ਵੰਨ-ਸੁਵੰਨੀ ਤਸਵੀਰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਲਗਭਗ 18 ਫ਼ੀਸਦੀ ਨੌਕਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਵੈਚਾਲਨ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਵੱਧ ਖ਼ਤਰਾ ਹੈ, 24 ਫ਼ੀਸਦੀ ਦਾ ਸਰੂਪ ਬਦਲਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ, 12 ਫ਼ੀਸਦੀ ਏਆਈ ਨਾਲ ਵਧ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ 46 ਫ਼ੀਸਦੀ ਵਿੱਚ ਫ਼ਿਲਹਾਲ ਘੱਟ ਬਦਲਾਅ ਦਿਸਦਾ ਹੈ.
ਇਹ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਫ਼ੀਸਦੀ ਨੌਕਰੀਆਂ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ. ਇਹ ਦੱਸਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਬਦਲਾਅ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿੱਥੇ ਉੱਭਰ ਸਕਦੇ ਹਨ.
ਸਵੈਚਾਲਨ ਦੇ ਵੱਧ ਖ਼ਤਰੇ ਵਾਲੀਆਂ ਨੌਕਰੀਆਂ: ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਕੜੇ ਦਰਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਿਪਿਕ, ਫ਼ੋਨ ਰਾਹੀਂ ਵਿਕਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਲਿਖਤਾਂ ਦੀਆਂ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਸੋਧਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਕੁਝ ਲੇਖਾ-ਜੋਖਾ ਜਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕੀ ਕੰਮ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਮਿਆਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਬੱਧ ਕਰਨ, ਜਾਂਚਣ ਜਾਂ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਏਆਈ ਅਜਿਹੇ ਕੰਮ ਵਧੇਰੇ ਕਰਨ ਲੱਗੀ ਹੈ, ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਵੱਲੋਂ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਅੰਤਿਮ ਸੇਵਾ ਦਿੱਤੇ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਸ਼ਾਇਦ ਇੰਨੀ ਨਾ ਵਧੇ ਕਿ ਉਤਪਾਦਕਤਾ ਵਧਣ ਨਾਲ ਕਿਰਤ ਦੀ ਲੋੜ ਵਿੱਚ ਆਈ ਕਮੀ ਦੀ ਭਰਪਾਈ ਹੋ ਸਕੇ.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੌਕਰੀਆਂ ’ਤੇ ਨੇੜਿਓਂ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਜਿੱਥੇ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਕੁਝ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹੈ ਜਾਂ ਕਾਮਿਆਂ ਕੋਲ ਮਿਲਦੇ-ਜੁਲਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦੇ ਮੌਕੇ ਘੱਟ ਹਨ. ਪਰ ਇੱਥੇ ਵੀ ਤਕਨੀਕੀ ਸਮਰੱਥਾ ਦਾ ਮਤਲਬ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਜਾਂ ਤੁਰੰਤ ਨੌਕਰੀਆਂ ਦਾ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਰੁਜ਼ਗਾਰਦਾਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਕੰਮ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਬਦਲਣ, ਮੌਜੂਦਾ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਏਆਈ ਜੋੜਨ, ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਜੋਖਮ ਸੰਭਾਲਣ ਅਤੇ ਇਹ ਪਰਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਸਵੈਚਾਲਨ ਸੱਚਮੁੱਚ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨੌਕਰੀ ’ਤੇ ਰੱਖਣ ਨਾਲੋਂ ਸਸਤਾ ਹੈ.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੌਕਰੀਆਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਬਦਲੇਗਾ: ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਸਮੂਹ ਦੀਆਂ ਨੌਕਰੀਆਂ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਦੀ ਥਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਬਦਲਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ. ਵਕੀਲ, ਲੇਖਾਕਾਰ, ਸਾਫ਼ਟਵੇਅਰ ਵਿਕਾਸਕਾਰ, ਵਿੱਤੀ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਇਸ ਦੀਆਂ ਸੰਭਾਵੀ ਮਿਸਾਲਾਂ ਹਨ. ਏਆਈ ਹੁਣ ਵੀ ਇਕਰਾਰਨਾਮਿਆਂ ਦੇ ਖਰੜੇ ਬਣਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਸਬੂਤਾਂ ਦਾ ਸਾਰ ਕੱਢ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਵਿੱਤੀ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਕੋਡ ਲਿਖ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਠ-ਸਮੱਗਰੀ ਤਿਆਰ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਪਰ ਗਾਹਕਾਂ ਅਤੇ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਸੂਝ-ਬੂਝ ਵਰਤਣ, ਫ਼ੈਸਲਿਆਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲੈਣ, ਅਸਾਧਾਰਨ ਮਾਮਲੇ ਸਮਝਣ ਅਤੇ ਸਹਿਕਰਮੀਆਂ, ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਜਾਂ ਗਾਹਕਾਂ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤੇ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ.
ਏਆਈ ਨਾਲ ਹਰ ਵਕੀਲ ਵੱਧ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਵਿਕਾਸਕਾਰ ਵੱਧ ਕੋਡ ਲਿਖ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਹਰ ਅਧਿਆਪਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀਆਂ ਨਿੱਜੀ ਲੋੜਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਵੱਧ ਸਮੱਗਰੀ ਤਿਆਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਨਾਲ ਕੁਝ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਕਿਰਤ ਦੀ ਲੋੜ ਘਟ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੇਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖੀ ਭੂਮਿਕਾ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ’ਤੇ ਬਣੀ ਰਹੇਗੀ. ਮੁੱਖ ਸਵਾਲ ਇਹ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨੌਕਰੀਆਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਕਿਵੇਂ ਬਦਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਕਿਹੜੇ ਕੰਮ ਏਆਈ ਨੂੰ ਸੌਂਪੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਹੜੇ ਕਾਮਿਆਂ ਕੋਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਨੌਕਰੀਆਂ ਤੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਤਰੱਕੀ ਦੇ ਰਾਹ ਸਿੱਖਣ ਦੇ ਮੌਕੇ ਦਿੰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ.
ਏਆਈ ਨਾਲ ਵਧਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨੌਕਰੀਆਂ: ਇਹ ਉਹ ਨੌਕਰੀਆਂ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਏਆਈ ਲਾਗਤ ਇੰਨੀ ਘਟਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮੰਗ ਵਧ ਜਾਵੇ. ਮਿਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿੱਜੀ ਅਧਿਆਪਕ, ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਸਲਾਹਕਾਰ, ਨਿੱਜੀ ਵਿੱਤੀ ਸਲਾਹਕਾਰ ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਿਹਤ-ਸੰਭਾਲ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ. ਅੱਜ ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸੇਵਾਵਾਂ ਮਹਿੰਗੀਆਂ ਹਨ ਜਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਉਤਪਾਦਕਤਾ ਦਾ ਮਤਲਬ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਘੱਟ ਕਾਮੇ ਹੋਵੇ. ਨਿੱਜੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਦੀ ਸੇਵਾ ਸਸਤੀ ਹੋਣ ਨਾਲ ਵੱਧ ਪਰਿਵਾਰ ਇਸ ਨੂੰ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਸਸਤੀ ਵਿੱਤੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅੱਜ ਸਲਾਹਕਾਰ ਦਾ ਖ਼ਰਚਾ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕ ਸਕਦੇ. ਏਆਈ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਡਾਕਟਰ ਇਲਾਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੱਧ ਜਾਂਚ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਦੇਖਭਾਲ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਜੇ ਮੰਗ ਕਾਫ਼ੀ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਹਰ ਕਾਮੇ ਦੀ ਉਤਪਾਦਕਤਾ ਵਧਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਕੁੱਲ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਵਧ ਸਕਦਾ ਹੈ.
ਫ਼ਿਲਹਾਲ ਘੱਟ ਬਦਲਾਅ ਵਾਲੀਆਂ ਨੌਕਰੀਆਂ: ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਅਜਿਹੇ ਕੰਮ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਕਾਰਜ ਸਰੀਰਕ ਹਨ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਖ਼ਾਸ ਥਾਂ ’ਤੇ ਹੀ ਕਰਨੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਬਿਜਲੀ ਮਿਸਤਰੀ, ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਪਾਈਪਾਂ ਤੇ ਛੱਤਾਂ ਦੇ ਮਿਸਤਰੀ, ਉਸਾਰੀ ਮਜ਼ਦੂਰ ਅਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੇ ਕਈ ਕਾਮੇ. ਏਆਈ ਸਮਾਂ-ਸਾਰਣੀ, ਅੰਦਾਜ਼ੇ, ਸਿਖਲਾਈ, ਭੰਡਾਰ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਜਾਂ ਗਾਹਕਾਂ ਨਾਲ ਸੰਚਾਰ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਫ਼ਿਲਹਾਲ ਇਹ ਤਾਰਾਂ ਵਿਛਾਉਣ, ਪਾਈਪ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ, ਛੱਤ ਬਦਲਣ ਜਾਂ ਖਾਣਾ ਬਣਾਉਣ ਤੇ ਪਰੋਸਣ ਦਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ.
ਇਹ ਪੇਸ਼ੇ ਏਆਈ ਦੇ ਅਸਰ ਤੋਂ ਅਛੂਤੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਗੇ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਕੰਮ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਰੋਬੋਟ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਵਿੱਚ ਤਰੱਕੀ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਸਵੈਚਾਲਨ ਦਾ ਦਾਇਰਾ ਵਧਾ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਪਰ ਫ਼ਿਲਹਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਕੰਮ ’ਤੇ ਭਾਸ਼ਾ-ਆਧਾਰਿਤ ਏਆਈ ਦਾ ਸੰਭਾਵੀ ਅਸਰ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਘੱਟ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਨੇੜਲੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਬਦਲਾਵਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਘੱਟ ਹੈ.
ਪੂਰੇ ਪੇਸ਼ੇ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਏਆਈ ਦੇ ਮੁੱਢਲੇ ਅਸਰ ਕੰਮਾਂ, ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਅਤੇ ਲੋੜੀਂਦੇ ਹੁਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਵਜੋਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ. ਦਰਅਸਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪੇਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵੈਚਾਲਨ ਦੇ ਵੱਧ ਖ਼ਤਰੇ ਵਾਲੇ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਏਆਈ ਦੀ ਅਸਲ ਵਰਤੋਂ ਹੁਣ ਹੀ ਵੱਧ ਹੈ. ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖ਼ਤਰੇ ਵਾਲੇ ਪੇਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ChatGPT ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸਮੁੱਚੇ ਕਿਰਤੀ ਵਰਗ ਨਾਲੋਂ ਲਗਭਗ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹੈ.
ਫਿਰ ਵੀ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰੀ ਵਿੱਚ ਹਾਲੀਆ ਬਦਲਾਅ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਦੇ ਸੰਭਾਵੀ ਅਸਰ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਮੇਲ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੇ. 2024 ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਿਮਾਹੀ ਤੋਂ, ਘੱਟ ਸੰਭਾਵੀ ਅਸਰ ਵਾਲੇ ਕੁਝ ਪੇਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੇਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਵਧੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਢਾਂਚਾ ਏਆਈ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖ਼ਤਰੇ ਵਾਲੇ ਮੰਨਦਾ ਹੈ. ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਇਹ ਸਾਬਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਏਆਈ ਦਾ ਕਿਰਤ ਬਾਜ਼ਾਰ ’ਤੇ ਕੋਈ ਅਸਰ ਨਹੀਂ ਪੈ ਰਿਹਾ. ਪੇਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰੀ ’ਤੇ ਕਈ ਕਾਰਕ ਅਸਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ. ਕੁਝ ਬਦਲਾਅ ਛਾਂਟੀ ਦੀ ਥਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭਰਤੀ, ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਨੌਕਰੀਆਂ ਦੇ ਮੌਕਿਆਂ, ਤਨਖ਼ਾਹਾਂ ਜਾਂ ਕੰਮ ਦੀ ਬਣਤਰ ਵਿੱਚ ਦਿਸ ਸਕਦੇ ਹਨ.
ਏਆਈ ਕੰਮਕਾਜ ਦਾ ਕੋਈ ਇੱਕ ਅਟੱਲ ਭਵਿੱਖ ਤੈਅ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ. ਤਕਨੀਕੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਹਿਮ ਹੈ, ਪਰ ਸੰਸਥਾਵਾਂ, ਖਪਤਕਾਰਾਂ ਦੀ ਮੰਗ, ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਫ਼ੈਸਲੇ, ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਦੀ ਸਦੀਵੀ ਅਹਿਮੀਅਤ ਵੀ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ. ਇਸ ਖੋਜ-ਪੱਤਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਬਦਲਾਅ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਢਾਂਚਾ ਸੁਝਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੇਸ਼ਿਆਂ ਲਈ ਵੱਖਰੇ ਨੀਤੀਗਤ ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋਵੇਗੀ.
ਸਵੈਚਾਲਨ ਦੇ ਵੱਧ ਖ਼ਤਰੇ ਵਾਲੀਆਂ ਨੌਕਰੀਆਂ ਲਈ ਅਗਾਊਂ ਚੇਤਾਵਨੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ, ਬਦਲਾਅ ਨਾਲ ਢਲਣ ਲਈ ਲੋੜ ਅਨੁਸਾਰ ਸਹਾਇਤਾ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਹਾਲਾਤ ਮੁਤਾਬਕ ਤਬਦੀਲੀ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੌਕਰੀਆਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਬਦਲਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਵੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਸਿਖਲਾਈ, ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਮਿਆਰ, ਅਮਲੇ ਸਬੰਧੀ ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਬਾਰੇ ਵਧੇਰੇ ਸਪਸ਼ਟ ਉਮੀਦਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ.
ਵਧਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਵਾਲੀਆਂ ਨੌਕਰੀਆਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਤੋਂ ਲਾਭ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਏਆਈ ਅਪਣਾਉਣ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ, ਪਹੁੰਚ ਵਧਾਉਣ ਅਤੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਲਈ ਹੋਰ ਕਾਮੇ ਤਿਆਰ ਕਰਨ.
ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨੀਤੀ ਨਿਰਮਾਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ਾ ਹਾਲਾਤ ਬਾਰੇ ਬਿਹਤਰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ. ਰਵਾਇਤੀ ਕਿਰਤ ਅੰਕੜੇ ਕੀਮਤੀ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਅਕਸਰ ਇੰਨੀ ਦੇਰ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੰਮਾਂ, ਰੁਜ਼ਗਾਰਦਾਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ ਅਤੇ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਨਹੀਂ ਦਰਸਾ ਸਕਦੇ. ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਦੇ ਅੰਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਏਆਈ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਤੇ ਅਸਲ ਵਰਤੋਂ ਦੇ ਮਾਪਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਬਿਹਤਰ ਤਸਵੀਰ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿ ਦਬਾਅ ਕਿੱਥੇ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ.
